SPEC Stal Łańcut - strona oficjalna

Strona klubowa

Wyszukiwarka

Najbliższa kolejka

Najbliższa kolejka 20

Wyniki

Ostatnia kolejka 19
KS Stobierna 0:3 Błażowianka Błażowa
Orzeł Wólka Niedźwiedzka 2:3 Strug Tyczyn
Strumyk Malawa 0:3 Jedność Niechobrz
Czarni Czudec 0:0 Wisłok Czarna
Sawa Sonina 5:0 Błękit Żołynia
Sokół Sokołów Małopolski 4:2 GKS Niebylec
STAL II Rzeszów 0:2 SPEC STAL ŁAŃCUT
KS Zaczernie 0:1 Włókniarz Rakszawa
Bratek Bratkowice 0:3 KS Przybyszówka

Statystyki

Brak użytkowników
zalogowanych i 15 gości

dzisiaj: 663, wczoraj: 782
ogółem: 3 518 547

statystyki szczegółowe

Logowanie

Historia Klubu

OD CZUWAJU DO STALI

Historia Łańcuckiego Klubu Sportowego

Lata 1945-55

Historia łańcuckiej piłki nożnej zaczyna się w 1919 roku. Powstał wtedy harcerski klub „Biali”, który  korzystał z obiektów Sokoła. W 1936 roku rozpoczęła się budowa stadionu przy ul. Traugutta. Z chwilą wybuchu wojny w 1939 r. działalność sportowa została przerwana. Od początku 1945 roku zaczęto organizować nowy klub- już w lutym podharcmistrz Adam Kosiba poinformował łańcuckie Starostwo o tym, że przy Komendzie Hufca Harcerskiego powstaje Harcerski Klub Sportowy „Czuwaj”.

 

 

16.04.1945 r. rozegrany został mecz „Czuwaj” Łańcut - „Polonia” Przemyśl, zakończony porażką harcerskiego klubu 1:2. Niedługo potem doszło do dwumeczu łańcucian z Resovią Rzeszów ( 2:2 oraz 4:4).

Zdjęcie 5  Drużyna HKS „Czuwaj” Łańcut przed towarzyskim spotkaniem w Rzeszowie. Fot. ze zbioru rodzinnego Czesława Praszka.

HKS miał problem ze stadionem, ponieważ o ten obiekt, walczyła Rejonowa Komisja Uzupełnień w Jarosławiu, chcąc wykorzystać go do celów wojskowych. Walka o stadion, była tak ostra, że Czuwaj musiał na jakiś czas zawiesić działalność. Wpływ na tę decyzję, miał też negatywny stosunek Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Łańcucie, do niektórych członków klubu, kiedyś żołnierzy podziemia - Armii Krajowej. Niestety poprzez tą sytuację bardzo dobry zespół łańcucki nie przystąpił w 1945 roku do rozgrywek mistrzowskich podokręgu rzeszowskiego.

Wznowienie działalności nastąpiło 16.04.1946 r., a jedenaście dni później odbyło się zebranie organizacyjne na którym wybrano zarząd. Czuwaj został zgłoszony do rozgrywek klasy B w drugiej podgrupie rzeszowskiej. Po rundzie zasadniczej łańcucki klub był na prowadzeniu, z kompletem 12 pkt. po sześciu meczach. Jedno ze spotkań z milicyjną drużyną „Spartaka” Rzeszów zakończyło się walkowerem. Stało się tak, ponieważ wszyscy zawodnicy zespołu rzeszowskiego wyjechali na akcję bojową przeciwko organizacji podziemia antykomunistycznego. Zwycięski zespół z Łańcuta przeszedł do rozgrywek finałowych gdzie spotkał się z zespołami „Ruchu” Rzeszów i PZL Mielec (na meczu z tym zespołem w Łańcucie pojawiło się 1800 osób!). Dzięki sparingom z mocnymi klubami (Resovia, Polonia Przemyśl, Sokół Rzeszów) dobrze przygotowany łańcucki zespół zdobył mistrzostwo klasy B podokręgu rzeszowskiego). Kolejnym przeciwnikiem była Sanoczanka (mistrz podkarpackiej grupy klasy B).  W jednym ze spotkań wygrali Sanoczanie, w kolejnym zespół z Łańcuta.
O awansie decydował trzeci mecz, który wygrała Sanoczanka i uzyskała awans do klasy A. Już w październiku klasa B rozpoczęła nowe rozgrywki. Sezon 1946/47 zakończył się powodzeniem. „Czuwaj” zwyciężył powiększone rozgrywki i awansował do klasy A.   W roku 1947-48 „Czuwaj” zajął ostatnie - 7 miejsce i po roku opuścił tą klasę rozgrywkową. W tym sezonie w klasie B mecze rozgrywały także rezerwy HKS-u.

Jesienią 1948 roku łańcucki zespół wystartował do zawodów klasy A już nie jako Harcerski Klub Sportowy (HKS), a Spółdzielczy Klub Sportowy (SKS) „Czuwaj”. Powstała również drużyna juniorów. W kolejnej rundzie sezonu 1948-49 nazwę zmienioną już całkowicie na „Spójnia” Łańcut. Było to spowodowane względami politycznymi i masowymi zmianami nazw stowarzyszeń na sowiecką modłę.

„Spójnia” Łańcut

Rozgrywki z 1949-50 roku Spójnia zakończyła w środku B- klasowej stawki. W rozgrywkach klasy „C” pojawił się natomiast zespół Gwardii Łańcut oparty na funkcjonariuszach Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego.

Latem 1950 roku rozgrywane były mecze o Puchar Polski. Na szczeblu powiatu łańcuckiego w tym powszechnym turnieju udział wzięło 18 zespołów. Brały w nim również udział drużyny wiejskie (LZS-y) i drużyny szkolne (SKS-y). Puchar Polski na rok 1950 zdobył zespół „Spójni” Łańcut. W rozgrywkach  na szczeblu wojewódzkim drużyna ta odpadła jednak w pierwszej serii, przegrywając spotkanie ze „Stalą” Rzeszów 0:6 (0:3).

 W kolejnym sezonie w B klasie wystartował zespół „Spójni” Łańcut, w klasie „C” - „Spójnia Ib” Łańcut. Do rozgrywek mistrzowskich zostali zgłoszeni również juniorzy „Spójni”.

W roku 1950 w północnej części miasta został oddany do użytku stadion dla powstałego wcześniej „LZS-u Podzwierzyniec”.

W 1951 roku zlikwidowano Rzeszowski Okręgowy Związek Piłki Nożnej i klasy piłkarskie „A”, „B”, „C” organizując klasy powiatowe. W naszym powiecie wystartowały „Spójnia” Łańcut, „Włókniarz” Rakszawa, „Sawa” Sonina, a także lezący wówczas w granicach powiatu zespół z Leżajska- „Unia”. Mistrzem została „Spójnia” i przystąpiła do rozgrywek eliminacyjnych o wejście do klasy wojewódzkiej, jednak nie doszło wtedy do sukcesu. Podobnie nie powiodło się w tym roku w powiatowym Pucharze Polski. W 1952 roku doszło do kolejnej reformy, dzięki której „Spójnia” trafiła do klasy I grupy VI, rezerwy grały w klasie II, a juniorzy w klasie V. W kolejnej edycji Pucharu Polski „Spójnia” wygrała rozgrywki powiatowe. Rok później powrócono do dawniejszego oznakowania klas, więc spółdzielcza drużyna znów znalazła się w klasie „B” zwyciężając ją w dobrym stylu. Mimo, że w finałach o wejście do klasy „A” zespół z Łańcuta nie znalazł się na premiowanej awansem pozycji, to po kolejnej reorganizacji łańcucianie znaleźli się ponownie w wyższej lidze. W 1954 r. zajęli w niej 2 miejsce, dzięki czemu zakwalifikowali się do rozgrywek finałowych o wejście do III ligi. Zakończyły się one niepowodzeniem, ponieważ „Spójnia” zajęła piąte na 6 miejsc. Jednak te finały wzbudziły wielkie zainteresowanie mieszkańców, którzy jeździli za swoim klubem do Zamościa, czy Chełma. W tym samym sezonie łańcucianie po raz kolejny zdobyli Puchar Powiatu odpadając jednak w kolejnej rundzie rozgrywek o PP. Pod koniec roku znów zmieniono nazwę klubu, który od początku 1955 r. występował jako „Sparta”, kończąc rozgrywki na 5 miejscu.

Od roku 1953 działał w Łańcucie jeszcze jeden klub sportowy zorganizowany przy powstającej w mieście Fabryce Śrub. Zgodnie z przynależnością do związku zawodowego metalowców, a właściwie do hutników klub musiał przybrać nazwę „Stal”. Twórców klubu było wielu, ale zapewne największy udział w jego powstaniu mieli pracownicy budowanej fabryki.

W 1954 r. Stal posiadała już wiele sekcji w tym piłkarską. Organizacyjnie działała bardzo sprawnie, potrafiąc zorganizować spartakiadę zakładową. W 1955 roku coraz głośniej mówiono o tym, że w tak małej miejscowości jak Łańcut działa za dużo klubów i kół sportowych. Ilość-jak mówiono w różnych dyskusjach osłabiała jakość. Coraz głośniej mówiono o konieczności połączenia miejscowych klubów sportowych. Myślano tutaj o „Stali” istniejącej przy fabryce śrub i o „Sparcie”  działającej w oparciu o spółdzielczość spożywców i browar. Tak też się stało 7.12.1955r. a klub nazwano Terenowy Klub Sportowy „Stal” ŁAŃCUT.

 

Historia Łańcuckiego Klubu Sportowego

Lata 1956-99

W roku 1956 miejscowa drużyna piłki nożnej występowała w klasie „A” pod nazwą TKS Stal uzyskując 4 miejsce w tabeli. Oprócz drużyny seniorów Stal posiadała także drużynę juniorów i 2 drużyny rezerw Stal I B, Stal II B.

W 1957 r. po ponownej reorganizacji drużyna piłkarska Stali Łańcut została zaliczona do III ligi wraz z 11 innymi drużynami. Trener łańcucian  Emil Kotelnicki dysponował kadrą: T. Dubiel, M. Jucha, J. Skręt, F. Kochman, Z. Ławiecki, T. Krzeczowski, T. Fink, A. Bik, S. Sondej, L. Czechowicz, J. Wawrzkiewicz, Z. Mach, K. Czajka, E. Wojak, H. Kurc i K. Rosół. Jednak w tych rozgrywkach „Stal-Czuwaj” zajął ostatnie - 12 miejsce. W kolejnych sezonach łańcucki zespół zajmował następujące miejsca:

 
  • 1958 r.- 1 miejsce w I grupie rzeszowskiej klasy „A” i powrót do III ligi. (zwanej wtedy klasą okręgową).
  • 1959 r.- 11 miejsce w III lidze, spadek
  • 1960 r.- 6 miejsce w klasie „A”

Do 1 Sierpnia 1960 r. próbowano powrócić do powojennej nazwy klubu. Od tego czasu „Stal-Czuwaj” zaczął występować w rozgrywkach jako KS Stal. W tym samym roku powrócono do systemu rozgrywek jesień- wiosna. Klub z Łańcuta uplasował się na 4 miejscu. Ale już następny sezon zakończył się zwycięstwem w lidze i awansem do III ligi. Stało się tak, dzięki wzmocnieniu, które miało znaczenie przez wiele lat dla klubu. Drużynę wzmocnili  doskonały bramkarz Włodzimierz Liszka, który wcześniej występował w KS Garbarnia Kraków. Wraz z nim do klubu z trafili Henryk Kozdrański i Jan Kuźma.

  • 1962/63- spadek z klasy okręgowej
  • 1963/64- 2 miejsce w klasie „A” i awans do III ligi

Rok 1964 – Mecz w Łańcucie tamtejszej „Stali” (w ciemnych strojach) z „Siarką” Tarnobrzeg. Fot. ze zbioru Ryszarda Ratajczaka

Zespół „Stali” był silny jak na klasę A, lecz brakowało już tej jakości w wyższej lidze. Tendencja ta odwróciła się w sezonie 1964/65 kiedy to łańcucki zespół po raz pierwszy utrzymał się w III lidze zajmując dobre- 6 miejsce. W rozgrywkach z 1965/66 r. „Stal” zajęła 12 miejsce i została w klasie okręgowej, ale już nie w III lidze, ponieważ tak nazywała się nowa międzywojewódzka klasa. W kolejnych latach klub z Łańcuta osiągał następujące rezultaty:

  • 1966/67- 7 miejsce w klasie okręgowej
  • 1967/68- 11 miejsce w klasie okręgowej
  • 1968/69- 9 miejsce w klasie okręgowej
  • 1969/70- 13 miejsce w klasie okręgowej, spadek
  • 1970/71- 9 miejsce w rzeszowskiej klasie „A”
  • 1971/72- 5 miejsce w rzeszowskiej klasie „A”

W rozgrywkach kończących się wiosną 1973 roku zespół z Łańcuta mimo zajęcia 2 miejsca w rozgrywkach uzyskał awans do wyższej ligi. Stało się tak, gdyż zwycięski zespół rezerw Resovii nie mógł uzyskać awansu do ligi w której występowała pierwsza drużyna klubu. Nowe sezon w wyższej lidze Stal zaczęła z taką kadrą: J. Stypa, A. Trojan,
W. Plesiński, A. Kuźniar, A. Dobranowicz, B. Dobranowicz, A. Gołąbek, Z. Baran,
W. Kucha, J. Gwizdak, J. Sochacki

 „Stal” Łańcut w 1972 roku. Fot. ze zbioru Adama Trojana

W latach 70 XX w. „Stal” rozgrywała sparingi z drużynami z I ligi. Cracovia i Górnik Zabrze przed spotkaniami ligowymi na Podkarpaciu przyjeżdżały wcześniej na zgrupowania do Łańcuta, gdzie mierzyli się z miejscową drużyną. Piłkarze tych sławnych klubów zatrzymywali się na nocleg w zamku.

  • 1973/74- 15 miejsce w klasie okręgowej
  • 1974/75- ostatnie miejsce w klasie okręgowej, spadek
  • 1975/76- 9 miejsce w rzeszowskiej klasie „A”

Po tym sezonie doszło do reorganizacji Ligii utworzenia czterech klas wojewódzkich (rzeszowska, tarnobrzeska, krośnieńska i przemyska). „Stal” w rozgrywkach rzeszowskiej klasy wojewódzkiej zajęła 2 miejsce. W kolejnym sezonie- 1977/78, zespół z Łańcuta został  zakwalifikowany do właśnie utworzonej rzeszowsko- przemysko- krośnieńskiej klasy międzywojewódzkiej. Wiosnę 1978 r. zespół z Łańcuta zakończył na 10 pozycji. Z powodu braku trenera do następnego sezonu przygotowywał się  z jednym z bardziej doświadczonych piłkarzy- Adam Kuźniar. Ze względu na modernizacje płyty piłkarskiej, aż do wiosny 1981 roku „Stal” grała swoje mecze w roli gospodarza na stadionie w Soninie. W latach 1979-82 trwały ponadto intensywne prace związane z powiększeniem stadionu, budową dwu płyt boisk treningowych i wzniesieniem pawilonu, w którym znalazły się szatnie i pomieszczenia socjalne.

Zespół sponsorowany przez Fabrykę Śrub przez wiele lat wyjeżdżał na obozy. Przed rundą wiosenną były to obozy w górach (Szklarska Poręba, Karpacz, Wisła), natomiast na wakacjach odbywały się one w województwie Podkarpackim (Julin, Humniska, Wybrzeże).

 

Lato 1975. Obóz kondycyjny „Stali” w Julinie. Fot. ze zbiorów Adama Kuźniara

Zima 1977. „Stal” Łańcut na obozie kondycyjnym w Karpaczu.. Fot. ze zbiorów Adama Kuźniara

Rozgrywki w kolejnych latach:

  • 1978-79- 11 miejsce w klasie międzywojewódzkiej,
  • 1979-80- 10 miejsce w klasie międzywojewódzkiej,
  • 1980-81- 13 miejsce w klasie międzywojewódzkiej, spadek

Rok 1982 okazał się szczęśliwy dla klubu. Poprawiła się infrastruktura stadionu,
a zawodnicy wywalczyli awans do klasy międzywojewódzkiej.  Do klubu przyszedł ze „Stali” Sanok Edward Joniec. Trenerem był zawodnik- Adam Kuźniar, a w zespole oprócz niego występowali: Z. Kontek, K. Bojda, J. Cisek, W. Dzierżak, M. Gierczak, F. Linek, Z. Liszka, A. Polasz, J. Ciężar, R. Ingot, A. Papież, P. Hołysz, A. Dobranowicz, M. Ingot.  

Podczas pisania pracy magisterskiej dowiedziałem się, że w okresie finansowania klubu przez Łańcucką Fabrykę Śrub prowadzona była kronika. Być może posiada ją jakiś działacz klubu z tego okresu. Z tego miejsca warto zaapelować do sympatyków i byłych działaczy o dostarczenie materiałów zdjęciowych, bądź wycinków prasowych relacjonujących spotkania Stali lata temu. Historia zobowiązuje i na jej bazie można odtwarzać pozytywne emocje wokół piłki nożnej wśród łańcuckich mieszkańców.

W pierwszej połowie lat 80-tych Stal Łańcut przeciętnie radziła sobie w rozgrywkach klasy międzywojewódzkiej.

  • 1982-83- 4 miejsce w klasie międzywojewódzkiej,
  • 1983-84- 10 miejsce w klasie międzywojewódzkiej,
  • 1984-85- 14 miejsce (ostatnie) w klasie międzywojewódzkiej,

                     brak spadku ze względu na reorganizację ligi

   Druga połowa lat 80-tych to słabszy okres klubu z Łańcuta. Nastąpił spadek z klasy międzywojewódzkiej, a później z klasy okręgowej.

  • 1985-86- 14 miejsce w klasie międzywojewódzkiej, spadek
  • 1986-87- 10 miejsce w rzeszowskiej klasie okręgowej
  • 1987-88- 12 miejsce w rzeszowskiej klasie okręgowej, spadek
  • 1988-89- 4 miejsce w rzeszowskiej klasie „A”

Początek nowej dekady to znów

  • 1989-90-  1 miejsce w łańcuckiej klasie „A”, awans
  • 1990-91- 1 miejsce w rzeszowskiej klasie okręgowej, awans
  • 1991-92- 4 miejsce w klasie regionalnej,

 

Do rozgrywek 1992/93 drużynę Stali Łańcut przygotowywał trener Jan Kustra.  Zawodnikom z Łańcuta szło bardzo dobrze, co zakończyło się awansem tego zespołu do III Ligi.

 

Tabela 1 Klasa regionalna, sezon 1992/93

 l.p.

Zespoły

l.m.

pkt

bramki

1.

„Stal” Łańcut

30

48

73-22

2.

„Polonia” Przemyśl

30

45

48-21

3.

„Bartex” Ustrzyki Dolne

30

44

54-27

4.

„Unia” Nowa Sarzyna

30

40

64-30

5.

„Dynovia” Dynów

30

37

64-44

6.

„Nafta” Jedlicze

30

35

49-32

7.

„Błękitni” Ropczyce

30

29

36-47

8.

„Kolbuszowianka”

30

27

37-47

9.

„Budowlani” Radymno

30

25

37-49

10.

„Crasnovia” Krasne

30

24

50-52

11.

„Orzeł” Przeworsk

30

23

38-51

12.

„Karpaty” II Krosno

30

23

33-46

13.

„Motor” Przemyśl

30

22

34-56

14.

„Stal” II Rzeszów

30

22

38-56

15.

„Resovia” II Rzeszów

30

21

32-50

16.

„Stal” II Sanok

30

13

10-68

 

„Stal” Łańcut w 1993 r.

   Przed rozgrywkami III ligowymi- w „Stali” nastąpiła zmiana trenera. Jana Kustrę zastąpił doświadczony szkoleniowiec z Rzeszowa Alojzy Matysiak. Na pierwszy mecz z Kamaxem Kańczuga na trybunach pojawiło się 1500 widzów. W kolejnych spotkaniach również pojawiało się wielu kibiców, szczególnie na spotkaniu z pięciokrotnymi mistrzami Polski- „Cracovią” Kraków. „Stal” po tym sezonie pożegnała się z rozgrywkami, mimo zajęcia 14. miejsca, ze względu na to, że z drugiej do trzeciej ligi spadło zbyt dużo drużyn z naszego regionu.


Tabela 2 III–liga grupa krakowska, Sezon 1993/94

 l.p.

Zespoły

l.m.

pkt

bramki

1.

„Unia” Tarnów

34

57

73-15

2.

„Wawel” Kraków

34

47

72-24

3.

„Kamax” Kańczuga

34

47

45-17

4.

„Pogoń” Leżajsk

34

47

57-31

5.

„Cracovia” Kraków

34

46

59-28

6.

„Tarnovia” Tarnów

34

41

43-30

7.

„Sandecja” Nowy Sącz

34

39

43-33

8.

„Polonia” Przemyśl

34

36

45-39

9.

„Garbarnia” Kraków

34

34

38-36

10.

„Dalin” Myślenice

34

34

47-48

11.

„Igloopol” Dębica

34

33

41-48

12.

„Kabel” Kraków

34

29

35-44

13.

„Czuwaj” Przemyśl

34

26

35-45

14.

„Stal” Łańcut

34

23

26-58

15.

„Wisła” II Kraków

34

23

37-73

16.

„Czarni” Jasło

34

19

29-72

17.

„JKS” Jarosław

34

18

30-60

18.

„Zelmer” Rzeszów

34

13

22-76

 

 

Po spadku z III ligi, zespół z Łańcuta zajął trzecie miejsce w rozgrywkach rzeszowskiej klasy regionalnej sezonu 1994/95. W kolejnych latach zespół z Łańcuta zajmował następujące pozycje:

  • 1995/96- 5 miejsce w klasie międzywojewódzkiej,
  • 1996/97- 13 miejsce w klasie międzywojewódzkiej,
  • 1997/98- 16 miejsce w klasie międzywojewódzkiej, spadek
  • 1998/99- 2 miejsce w V lidze rzeszowskiej, bezapelacyjnym zwycięzcą rozgrywek był zespół dwukrotnego mistrza Polski- Stali Mielec, która reaktywowała zespół i wystartowała od tej klasy, po tym jak rok wcześniej wycofała się z II ligi

 

Po reformie administracyjnej obserwujemy już zatrzymanie rozwoju drużyny z Łańcuta. Klub występował już na 5 i niższych poziomach rozgrywkowych.


Historia Łańcuckiego Klubu Sportowego

Lata 1999-2019

  • 1999/00- 6. miejsce w V lidze rzeszowskiej,
  • 2000/01- 6. miejsce w V lidze rzeszowskiej,
  • 2001/02- 13. miejsce w V lidze rzeszowskiej, spadek
  • 2002/03- 6. miejsce w łańcuckiej klasie A,
  • 2003/04- 4. miejsce w łańcuckiej klasie A, awans po barażach. Było to możliwe w wyniku reorganizacji rozgrywek i zorganizowania jeszcze jednej grupy V ligi (dębickiej)
  • 2004/05- 12. miejsce w V lidze rzeszowskiej,
  • 2005/06- 3. miejsce w V lidze rzeszowskiej,
  • 2006/07- 13. miejsce w V lidze rzeszowskiej, spadek
  • 2007/08- 2. miejsce w łańcuckiej klasie A, awans
  • 2008/09- 13. miejsce w V lidze rzeszowskiej,
  • 2009/10- 10. miejsce w V lidze rzeszowskiej,
  • 2010/11- 8. miejsce w V lidze rzeszowskiej,
  • 2011/12- 15. miejsce w V lidze rzeszowskiej, spadek. Po tym sezonie działacze klubu wycofali zespół seniorski z rozgrywek klasy A. Klub został z samymi drużynami młodzieżowymi, a „I drużyna” znów zgłoszona została w sezonie 2013/14, ale od najniższego poziomu rozgrywek- B klasy.
  • 2013/14- 10. miejsce w Klasie B
  • 2014/15- 3. miejsce w Klasie B
  • 2015/16- 2. miejsce w Klasie B, Awans
  • 2016/17- 5. miejsce w łańcuckiej klasie A,
  • 20017/18- 3. miejsce w łańcuckiej klasie A
  • 2018/19- 2. miejsce w łańcuckiej klasie A, Awans

 

POLECAMY

Reklama

Ostatnie spotkanie

STAL II RzeszówSPEC STAL ŁAŃCUT
STAL II Rzeszów 0:2 SPEC STAL ŁAŃCUT
2020-11-11, 11:00:00
    relacja »
oceny zawodników »

Najbliższe spotkanie

W najbliższym czasie zespół nie rozgrywa żadnego spotkania.

TRANSFERY

Przyszli:
Tomasz Walat - Korona Załęże
Mateusz Skała - Wisłok Wiśniowa
Dawid Bieniasz - Izolator Boguchwała
Patryk Wójcik - Wisłok Wiśniowa
Bartosz Góra - Strug Tyczyn
Arek Noga - Resovia Rzeszów
Przemysław Kuca - Piast Tuczempy
Oskar Cwynar - Siarka Tarnobrzeg
 
Odeszli:
Sebastian Frączek - Błękit Żołynia
Mateusz Birek - KS Dąbrówki
Mateusz Gorzenik - Dynovia Dynów
Karol Preis - Wola Dalsza
Patryk Wisz - Stumyk Malawa
Jakub Magryś - Błękit Żołynia

 
Kolory:
Definitywny
Wypożyczenie

 

 

SPARINGI LATO 2020

PLAN SPARINGÓW LATO 2020
 
SPEC Stal 9:0 Galicja Chmielnik
Resovia II 3:2 SPEC Stal
SPEC Stal 0:3 Głogovia
SPEC Stal 3:1 Strumyk Malawa
SPEC Stal 4:1 Grom Różaniec
SPEC Stal 0:0 Jedność Niechobrz
MKS Radymno 1:2 
SPEC Stal
SPEC Stal Mistrzem Podkarpacia w Beach Soccerze
Huragan Gniewczyna 1:3 
SPEC Stal
Włókniarz Rakszawa 3:2 SPEC Stal
Unia Nowa Sarzyna 2:2 SPEC Stal
Heiro Rzeszów 1:1 SPEC Stal
KS Dąbrowki 0:7 SPEC Stal

Statystyki drużyny